Τι ωρα ειναι;

χΩΡΙΣΑΜΕ ΚΑΙ ΙΣΩΣ
ΑΛΛΟΥ ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΕΙΝΕΙΣ ΧΑΔΙΑ....

ΜΑ Ε Γ Ω ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ
ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ
ΣΕ ΞΥΠΝΑ ΤΑ ΒΡΑΔΥΑ...

Για σενα μωρο μου...
που με θυμασαι μονο
καθε αργα....

....

Της ζωής μου η παράσταση τελειώνει

θα υποκλιθώ πριν να κατέβει η αυλαία
και οι θεατές χειροκροτώντας στο μπαλκόνι
θα μου θυμίζουν ότι έπαιξα ωραία.

Το έργο κύλησε στα ίδια σκηνικά

ήταν πολλοί και διάφοροι οι πρωταγωνιστές

και ίσως κάποιοι απ' αυτούς δεν έπαιξαν σωστά
μα όλοι θα βαθμολογηθούν
μ'άριστα απ' τους κριτές.

Τραγούδια θέλω ν'ακουστούνε θλιβερά

να καταλάβουν όλοι ότι ήταν δράμα

(δεν ξεχωρίζει το κοίνο καμιά φορά το γέλιο από το κλάμα.)

..........

Στης γειτονιάς το καφενείο όπως καθόμουνα
και κοίταγα κατα το δρόμο έξω
σ' ένα κλαδί,
είδα πιασμένο ένα πουλί
σηκώθηκα να πάω να το ξεμπλέξω.


Και όσο του έλυνα το πόδι
αυτό με τσίμπαγε
ήταν ασήμαντος ο πόνος και δε μ' ένοιαζε...

μα αυτό που αργότερα σκεφτόμουν και με πείραξε
ήταν που μ'άνθρωπο αχάριστο μου έμοιαζε...

H ωρα αργάμιση..

Δεν ξερω πως να αρχισω...

Σχεσεις...

Προσπαθεις οταν γνωρισεις καποιον ανθρωπο,

εγω τουλάχιστον, ........

ανεξάρτητα

με το πόσους κοιλιακούς εχει

να τον λατρεψεις για ολα τα αλλα!!

Την πανεμορφη τεραστια κοιλιτσα του,

τις ατζουμπαλες στιγμες του..

τον πολυπλοκο χαρακτηρα του..

τα καποια....(ψωνια) του...

αγαπας τον εγωισμο του..

τον τσαμπουκα του...

τα ναζια του..

τις ΑΠΙΣΤΙΕΣ ΤΟΥ

τα ψεμματα του..

σιγα σιγα..

μαθαινεις και αγαπάς ολα του.

κανεις δεν ειναι τελειος..

αγαπας, υπομαινεις, και εισαι εκει.

οταν εκεινος καταλαβει οτι

αυτο που πραγματικα ζηταει ειναι διπλα του..

Δεν τον δικαιολογεις αλλα εχεις συμβιβαστει.......

εισαι ενας ανθρωπος που πρεπει να μην μιλα...

Δεν εχεις αισθηματα.

Δεν πονας.

Δεν νοιωθεις.

Απλα εισαι εκει.

Εχεις συνηθισει να ακους...

να ακους τα βηματα του στο σκοταδι

και να φοβασαι καποια στιγμη αν τα βηματα ερχονται

κοντα σου η φευγουν...στα σκοτεινα.. στα σκοταδια..

Να φοβάσαι οτι ειναι διπλα σου..

αλλα δε ειναι........

Κολησε ο υπολογιστης....αντε τωρα να ξαναβρω τον τροπο μου..

Να εχεις την κοιλιτσα του οταν ξαπλωνεις τα βραδυα στο προσωπο σου...

Να νοιωθεις την ανασα του..

Να σου λεει οτι σε αγαπάει..

Να σου λεει οτι οταν ειναι σε απογνωση,

οτι ο πρωτος ανθρωπος που θα ερθει στο μυαλο σου

ειναι ο ανθρωπος που αγαπας και νοιωθεις πιο κοντα στην καρδια σου...

Και εσυ να εισαι εκει!!!! χωρις να ξερεις την σκεψη του..

Να εισαι εκει τα ξημερωματα οταν σε ζηταει μετα απο το ξενυχτι του...

Νγες στο μπαλκονι σου ενα φιλι να σου δωσω................................

Δεν ειμαι καλα θελω να σου μιλησω........

Και εσυ..........

Θελω να σε δω., -ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ

Θελω να σου μιλησω δεν νοιωθω καλα.. - ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΕΧΩ ΔΟΥΛΕΙΑ..

Εχω αναγκη να σε δω, να περασουμε λιγο χρονο μαζι...-ΝΑΙ..ΤΟ ΞΕΡΩ, ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΩ....

θελω να κανουμε ερωτα............................ΝΑΙ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΤΟ ΞΕΡΩ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΩ ΧΡΟΝΟ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΜΑΣ... ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΘΥΜΙΖΕΙΣ.............

Σε νοιαζομαι....σου ειπα...

ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΕ ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ ΜΟΝΟ....

ΣΕ ΑΓΑΠΩ... ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ..

Και δακρυσες...ενα βραδυ που ηρθες τα ξημερωματα και με ζητησες...

εκεινο το βραδυ που μου ειπες ... κοιμασαι;. θα βγεις να σου δωσω ενα φιλι;

Εκεινο τo βραδυ επαιζες αλλη μια παρασταση....

(EBIBA ΑΝΤΡΑΚΙ.... οπως συνηθιζες να σε λες...

αντρακι..

εβιβα λοιπον...βαζω αλλο ενα ποτο και το πινω, δεν κινδυνευω να με διαβασεις,

γιαυτο τα γραφω ολα σημερα, μονο τα blogofilarakiaμου θα με διαβασουν.

και ξερω οτι θα με καταλαβουν...

και να σου πω και κατι.........

οποιος δεν με καταλαβει δεν εχει ζησει την αγαπη...

σε εκεινον λοιπον..... ουυυυστ..

Πινω μια γουλια ουισκυ...

συνηδιτοποιω(ξερω το εγραψα λαθος) οτι...

οσο αγαπησα αυτον τον ανθρωπο δεν εχω αγαπησει αλλον στην ζωη μου.....

Οχι ρε....ξεκολατε, μην σκεφτεστε οτι ειναι ντροπη οτι λεω και οτι ξεφτιλιζομαι...

Αγαπησα ρε...

αγαπησα και το φωναζω, και ας μην επιασε..

Δεν μου φταιει αυτο...

Λοιπον καταλαβατε τι νοιωθω τελευταια..

Σχολιαστε...

Αλλα να γινει με συναισθημα.

Αλλιως δεν θελω κουβεντα..

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑν καταλαβατε κατι απο οσα εγραψα...

Να πω την αληθεια... ουτε εγω θυμαμαι τι εγραψα,,

Ενα ημερολογιο που απλα το γραφω, χωρις να σκεφτομαι οτι θα το διαβασουν .... πολλουι δενθα το ελεγα... αλλλα αρκετοι...

Get this widget Track details eSnips Social DNA

Τελικά ρε φιλαράκια...

Η εγω είμαι διχασμένη προσωπικότητα η η ζωή μου μου παίζει παιχνίδια...

Μια πάνω..μια κάτω..

Γιο γιό με εχει κάνει η ρουφιάνα.

Της πουτάνας το κάγκελο γίνεται γύρω μας ,

και ας θυμώσει τα χαλιναρακια η φίλη μου, που βρίζω και πάλι..

Μα αυτη εινα η αλήθεια ρε παιδιά..

Παιζει μαζί μας η ρουφιάνα.......

Για την μοίρα λέω..

Μια μας τα δίνει απλόχερα και

- ξάφνου-

μας τα παίρνει όλα.

Δέν μπορώ ρε γαμώτο..

Νοιώθω οτι ολες μου οι δυνάμεις έχουν εξαντληθεί.

Να προσπαθείς καθημερινά για τι;;;;;;;

Για μια καλητερη ζωή;;

Για μια αγάπη;...

Για έν α αυριο;;

Δέν μπορώ άλλο ρε παιδιά.

Εγω δεν μπορω αλλο..

Νομίζω οτι παραιτουμε.

ΣΤΟ ΔΙΆΟΛΟ ΠΙΑ.

Πειράζει που θα βάλω σκυλάδικο τραγούδι και όχι ένα απο αυτα που λέει το σαβουαρ βιβρ του blogοκοσμου;;;

ναι;; πειράζει;;

ε...σκασιλα μου...

ακούστε το.

και αν μου πειτε οτι ποτέ δεν το έχετε νοιώσει............ τότε, το βγάζω.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Η τελευταια παρασταση

Μια παρέλαση μπροστά μου η ζωή μου ολοκληρη...
Η μπάντα παίζει πένθιμα τραγούδια
και οι ''επισιμοι'' γύρω να κοιτούν με δήθεν
μελαγχολικο βλέμμα..

Σε άμαξες.. που τις σέρνουν άσπρα και μάυρα άλογα..
Ασπρα για τις χαρές και μάυρα για τις λύπες.


Πρώτα περνουν τα παιδικά μου χρόνια
πολύχρωμμα και γεμάτα ανεμελιά και ζωντάνια,
γεμάτα αφέλεια και χαρά..
γιατι δέν ξέρουν τι θα ακολουθήσει..
και αυτο ειναι που τα κάνει μοναδικά..

Συνεχίζουν οι παιδικοί έρωτες...
Τα ραντευουδάκια στα κρυφά με το καρδιοχτύπι
που σου αναστατωνει το στομαχι στην αυλη του σχολείου...
Χερι χέρι...

Ακολουθουν οι πόθοι οι ανεκπλήρωτοι..
Ντυμένοι στα μάυρα..
Με βηματισμο σιγανό...

Μετά πέρασαν κάποια κορίτσια
με μικρά φορεματάκια
τα μαλλια τους μπουκλες στολισμένα με στρας,
έντονο μακιγιάζ, γεμάτες όρεξη και ενέργεια..
ηταν τα νιατα μου που επιπολαια έζησα με την τρέλα
που τα συντροφευει.. τα χαμένα...

Τωρα η μπαντα αλλαξε ρυθμό..
πιο ερωτικό..πιο λυπημένο.

Συνεχίζουν οι αναμνήσεις μου, πάνω σε άμαξες στολισμένες με ροδα
με οδηγους, τους αντρες που αγάπησα..
Σε πολλές απο τις άμαξες οι ρόδες ήταν σπασμένες..
Τα ρόδα μαραμένα.
Ποσο λυπηρό να το βλέπεις ο ίδιος..



Η μουσικη σταματά/ Ξαφνικά και απότομα.
Ασχημες μορφές, φριχτές και μαυροντυμένες,
συνεχιζαν την παρέλαση της ζωής μου...
Εμεινα να κοιτάζω...τι ηταν;

Χα.. τις αναγνώρισα με ευκολια οταν πέρασαν απο μπροστά μου...
Ηταν οι μέρες μου.... οι άσκοπα χαμένες και γεμάτες απογνωση..
Τι κρίμα. δεν τις ηθελα εδώ σήμερα...
Δεν ήθελα να τις θυμάμαι.
Κρίμα που τις έντυσα έτσι...

Τι κρίμα αυτές να τελειώσουν την παρέλασή μου,
άλλο τέλος περίμενα..
πιο χαρούμενο και πιό ένδοξο.

Τι κρίμα να τελειώνουμε με αυτόν τον τροπο
οι ανθρωποι την παρέλαση μας....

Τυχερός εκείνος που μπορεί να τα αλλάξει ολα.. ...

Γύρω μου πρόσωπα γνωστά...
Σε αλλους θαμπώνει στο προσωπό τους
η αγάπη και η συμπόνια.
Σε άλλους ένα βλέμμα παγωμένο μονο βλέπεις..
''Υποχρέωση είχα να πάω σε αυτήν την γιορτη''.

Ξαφνικά γύρω μου το δωμάτιο μου..
Τόπος οικειος..
Τοπος δικός μου..
Πρόσωπα θλιμμένα γύρω μου.

Σας παρακαλώ, αφήστε με μονη.
Τις τελευταιες μου στιγμες θέλω
μόνη μου να τις ζήσω.

Οπως θέλω εγω..


please...οχι σχολια σε αυτο...
δεν σημαινει τιποτα
απλα το εβαλα..
δεν θα πεθανω μην φοβαστε..

Ρε ούστ.Λαμόγια.

Κακόβουλοι ανθρωποι...

Υπάρχουν παντού γύρω μας..
Ζηλέυουν την ευτυχία του άλλου
και κάνουν ότι μπορουν να σε πληγώσουν,
να σε μειώσουν και να σε κάνουν να πονέσεις..

Γουρούνια.

Σαν τις .....-μπιπ- κατίνες με την πρώτη ευκαιρία
να βγάλετε το δηλητήριο σας.
Προσέξτε καθίκια του -μπιπ- μην
καταπιείτε το σάλιο σας και δηλητηριαστείτε.

Στο γέρο διάολο ρε.

Τσόγλανοι, η ζήλεια σας τρώει τα σωθικά.

Μα να... τι καταφέρατε ρε;
ΤΙΠΟΤΑ!!!
Ενα μεγάαααλο τιποτα, και με αυτο θα κοιμηθείτε σήμερα.
Με αυτο και αγκαλιά με την χούφτα σας!
Γιατι μόνο αυτή θα σας κάτσει σήμερα.

Εγω την αγκαλία μου την έχω, και σήμερα χάρη σε σας θα είναι πιο ζεστή!


Νομίζετε οτι όλες οι γυναίκες το έχουν στο κουτελο -μπιπ-.
Σαν τις μανάδες και τις γυναίκες σας ειναι όλες ρε;;

Ούστ!

Το μπουρδέλο έκλεισε.
Η -μπιπ- δεν δέχετε.

Αναφερωμαι σε συγκεκριμένους ανθρωπους ..
Blogofilarakia μου, οχι σε εσας!!

Τα καργιόλια μου έχω και έγινα παλι μπετατζής.
Υπομονή.
Αν κοκκινίσατε ηρεμήστε..θα το ξεπεράσετε!!
Ακόμα δεν με μαθατε;

Χμ.. τελικά έσβησα μερικές λεξούλες...
άντε...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Κυριακή

Κυριακή πρωί

δεν ξερω τι θέλω..

Βαριέμαι και παλέυω με το θεριό μέσα μου.

Σάν το λυσσασμένο όρνεο ψάχνω για την λεία μου

να ξεσπάσω πάνω στην σάρκα του και να σβήσω την πείνα μου.

Να σβήσω την οργή μου και να βρώ γαλήνη.

Να καταφέρω να σου δείξω την ασχήμια σου

Πώς;;; Μα γδυνοντάς σε...

Να σε φτύσω,και να πλυθείς με το σάλιο μου μπας καθαρίσεις.

Μήν τρελαινεσαι.Και μην μου το παίζεις εμένα

αθώος και σοκαρισμένος...

Δήθενα κουλτουριάριδες και σοφοί

έχετε γεμίσει τον κόσμο με ψευτία και αηδία.

Γλύφτες του καθενός πάντα με εναν σκοπό,

να αρπάξετε κάτι,οτιδήποτε,και με κάθε κόστος.

Πίσω απο τα χρυσά κλουβιά σας η βρωμία σας δεν φαίνεται.

Ξέρω τι σκέφτεσαι...

Αν ο δαίμονας μπήκε μέσα μου και γράφω όλες αυτές τις ασχήμιες.

Οχι... Δαίμονες εισαι εσύ και οι ομιοί σου..

Ούτε πληγωμένη,ουτε ψυχικά διαταραγμένη είμαι,

οργισμένη είμαι,και αγανακτισμένη .

Κυριακή λοιπόν..κοντέυει μεσημέρι..

Νοιώθω καλύτερα.

Πάρτε ρε.

Νά Ρέ.

Πάρτε. Πάρτε τα όλα.

Χρήμα συναισθήματα, ανθρωπία, φιλότιμο ,

πάρτε τα να δούμε τι θα τα κάνετε.

Άχρηστα θα σας είναι ρε .

Σαν και σάς.

Οταν είσαι αχάριστος, και δέν μπορείς να εκτιμήσεις τίποτα

πόσο μάλλον αυτά που σου προσφέρουν..

Άχρηστα σου είναι όλα.

Στην αρχή θα χαρείτε!

Μα η αναπηρία της ψυχής σας δεν θα σας αφήσει να εκτιμήσετε την αξία τους.

Και θα ζητάτε κι αλλα...κι άλλα... κι αλλα....

και θα αναζητάτε περισσότερα,

και πάλι δεν θα είστε ευχαριστημένοι,

γιατι δεν θα έχουν αξία για σας.

Φτωχά,όσο φτωχή ειναι και η ψυχή σας.

Σαν τα μούτρα σας θα τα κάνετε όλα.

Κενά.

Χωρίς αξία.

Δέν έχετε αξίες εσείς.

Εγω αποχωρώ.

Σιχαίνομαι το είναι σας.