
Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008
Το τελευταίο γράμμα μου...

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2008
Τι ωρα ειναι;
ΑΛΛΟΥ ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΕΙΝΕΙΣ ΧΑΔΙΑ....
ΜΑ Ε Γ Ω ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ
ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ
ΣΕ ΞΥΠΝΑ ΤΑ ΒΡΑΔΥΑ...
Για σενα μωρο μου...
που με θυμασαι μονο
καθε αργα....
Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008
....

Της ζωής μου η παράσταση τελειώνει
θα υποκλιθώ πριν να κατέβει η αυλαία
και οι θεατές χειροκροτώντας στο μπαλκόνι
θα μου θυμίζουν ότι έπαιξα ωραία.
Το έργο κύλησε στα ίδια σκηνικά
ήταν πολλοί και διάφοροι οι πρωταγωνιστές
και ίσως κάποιοι απ' αυτούς δεν έπαιξαν σωστά
μα όλοι θα βαθμολογηθούν
μ'άριστα απ' τους κριτές.
Τραγούδια θέλω ν'ακουστούνε θλιβερά
να καταλάβουν όλοι ότι ήταν δράμα
(δεν ξεχωρίζει το κοίνο καμιά φορά το γέλιο από το κλάμα.)
..........
και κοίταγα κατα το δρόμο έξω
σ' ένα κλαδί,
είδα πιασμένο ένα πουλί
σηκώθηκα να πάω να το ξεμπλέξω.
Και όσο του έλυνα το πόδι
αυτό με τσίμπαγε
ήταν ασήμαντος ο πόνος και δε μ' ένοιαζε...
μα αυτό που αργότερα σκεφτόμουν και με πείραξε
ήταν που μ'άνθρωπο αχάριστο μου έμοιαζε...
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2008
Αντε πάλι...

|
H ωρα αργάμιση..

|
Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2007
Σε σενα μιλάω..

Εχεις τρυπώσει μέσα στην καρδιά μου
χωρίς να ρωτήσεις, χωρίς να το παρω χαμπάρι..
Οχι, δεν με πονάς..
ουτε ποτέ μου ζητάς ..
Και αυτό σε κάνει ξεχωριστό..
Μόνο μου δίνεις..
Σε σένα μιλάω..
Ναι σε σένα που με εχεις παρασύρει
σε άλλους κόσμους ..
Σε έσενα που με εχεις στοιχιώσει...
Λέω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα...
Αφήνω πίσω μου αυτούς που με πληγώνουν και με τρομάζουν
Διαλέγω να ακολουθήσω έσενα που μου χαρίζεις το χαμόγελο..
Χωρίς λόγια ,
υποσχέσεις ,
σε κατατοπια αγνωστα ,
παρέα μονο με τις αισθήσεις..
Χωρίς ερωτήσεις..
Χωρίς απαντήσεις..
Κράτησε την ουσία μόνο,
και ξέχνα ολα τα άλλα..
Μας πάτησαν πολλές φορές,
μας τσαλάκωσαν ,
και μας πληγωσαν αλλες τόσες..
Διώξε οτι σε πονάει και σε κρατάει χαμηλά
Πιασε μου το χέρι και ας περπατήσουμε μαζί
σε δρόμους που ονειρευτήκαμε παλιότερα.
Χερι χέρι.. δυο φίλοι καλοί..
Ντύσου απλά , μην βάλεις κατι καλό
η προσκληση είναι για την παραλία..
Μια φωτιά ενα μπουκάλι κρασί,
λίγη μουσική...
Ανοιξέ μου την καρδιά σου,
ασε με να σε γνωρίσω..
Κλάψε μπροστά μου..
και άσε με να σε παρηγορήσω..
Κανείς καλύτερος απο εσένα..
απο μας.
Ας μιλήσουμε με αλήθειες...
Χωρίς φόβο..
Με αξίες...
Χωρις ψέυτικη ηθική..
Με ανθρωπιά..
Χωρις τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Μόνο με τα δικά μας..
Aμε να φιλήσω τα χείλη σου
οχι για να τα γευτώ ,
μα για να πάρω την πικρία,
να στα γλυκάνω..
Ασε με απόψε καλέ μου
να πλέξω το φεγγάρι στα μαλλια σου..
Φαρο να κάνω την ματιά σου,
τον δρόμο μου μην χάσω...
Να σμίξουμε τα πελαγα
σε ενα με τα δάκρυα
για να σε φτάσω....
Γινε απόψε ο αερας στα πανιά ..
γινε μια φωτιά ..
μικρό λιμάνι
για να μπορέσουμε να βγούμε...
Το καλοσώρισμα και μια σφιχτή αγκαλια γινε...
και ονειρα οπως το γλυκό κρασι για να κεραστουμε...
Προσταξε αποψε τους ανέμους
..να σωπάσουνε..
Δωσε ρυθμο στα κυμματα
..να ψιθυριζουν το ονομα σου...
Ασε τις ωρες και τα λεπτά
..να περάσουν σαν καράβια..
Ποσους χειμώνες και πόσα καλοκαίρια εχουμε χάσει..
Τοσα χρόνια πνιγμένοι στο σκοτάδι...
Ας μουδιάσουμε.....
Ας ξεχάσουμε..
Εχω τόσα να σου πω...
Ασε με να στα τραγουδίσω παρέα με την κιθάρα μου..
Τα ονειρά μου σαν τραγουδι θα σου πω...
Νοιωσε με..
Ασε τα παλιά..
Εχουν περασει οι εποχες
που μας γεμιζαν ενοχές..
Αργείς;
Πιασε μου το χέρι ..
..πάμε..
| Def Child - Stwn M... |
Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2007
Το μεθυσμένο σου φιλί..
Αυτό το φιλάκι σήμερα εμένα με έκανε και πέταξα...
Φιλί δίχως λόγο..
Φιλι δίχως όρια..
Φιλί με λόξυγκα..
Το λάτρεψα πίστεψέ με..
Αυτα τα ''δεν περιμένω τίποτα '' φιλάκια και
μέθυσα σήμερα για τα μάτια σου,
ειναι αυτά που με κάνουν και ταξιδέυω...
Ενα μεγάλο μεθυσμένο με λοξυγκα φιλι...
Αυτο αγαπώ..
Γιατί έμοιαζε με τα δικά μου καθημερινά φιλιά...
Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007
Διπολική διαταραχή.......

Μετα απο το προηγούμενο πόστ,
εκλεισα τον υπολογιστή και πήγα να ξαπλώσω..
Χτύπησε η πόρτα..Δίστασα και με βήματα
αργά πήγα πρός την πόρτα και ανοιξα..
Ανοιξα και αμέσως 3 ατομα μου επιτέθηκαν.
3μορφές... δύο γυναίκες και ένας αντρας.
Η μια απο αυτές φωναζε ''κρατηστε την σταθερή''
και μου έκανε μια ένεση.
Ενοιωσα ανίκανη να κουνηθώ...
Με πήγαν στο μπάνιο με γδύσαν και ανοιξαν το ντούζ με το παγωμένο νερο να χτυπάει με μανία το αγαλματένιο μου κορμι...
''θα ηρεμήσεις επιτέλους φωνάζαν..
τι πραγματα ειναι αυτα που γραφεις στο μπλογκ;;''
με ταρακουνουσε απο τους ομους η μια απο τις δυό...
Τρόμαξα και είπα να πάω με τα νερά τους...
Ηρέμησα και με βάλανε να καθίσω στον καναπέ.
Απεναντι μου εκατσε η μια απο αυτες..
με ύφος σοβαρο και κατι μαυρα γυαλια
με μια ασπρη ποδια,μια ελια μεγαλη και μάυρη στην μυτη
κρατούσε ενα μπλοκάκι και κάτι εγραφε...
Μου συστηθηκε σαν Δρ.Κάντυνιδη
Πιο πέρα απο την κουζίνα ερχόταν μια αλλη κοπέλα
με ενα τζιν και ενα αμανικο μπλουζακι..
μου εδωσε ενα ποτήρι με νερο και ένα χαπάκι.
''πιες το'' μου είπε με βλεμμα αγριο..
Κυρια Χαλιναριδι μου ειπε οτι λεγόταν,
Κρατουσε κατι χειροπέδες και ενα μαστιγιο..
Στην πολυθρόνα ειχε κάτσε ο αντρας.
Ψηλός σοβαρος..ντυμένος με κουστουμι
κρατουσε μια πίπα και την ρουφουσε που και που...
Σκαλιζε την μυτη του και επαιζε με τα δαχτυλα του το μυγμα που ειχε βγαλει απο την μυτη του..το εκανε μπαλιτσα και μετα το πετουσε με φορα στον χωρο..
Φαντασματιδης μου συστηθηκε..
Τους ρώτησα τι θελουν επιτελους απο μένα..
Με ξαπλωσαν και με ρωτουσαν διαφορα.
Τους ακουγα να συζητουν ολοι μαζι .
Δ Ι Π Ο Λ Ι Κ Η Δ Ι Α Τ Α Ρ Α Χ Η.. συμφωνήσαν..
Η Διπολική Διαταραχή, γνωστή και ως μανιοκατάθλιψη, θεωρείται μια διαταραχή της εγκεφαλικής λειτουργίας, η οποία επιφέρει ασυνήθιστες εναλλαγές της συναισθηματικής διάθεσης, της δραστηριότητας και της γενικότερης λειτουργικότητας του ατόμου. Σε αντίθεση με τη συνήθη μεταβλητότητα της διάθεσης, τα 'πάνω' και τα 'κάτω', στην περίπτωση της διπολικής διαταραχής, οι εναλλαγές αυτές έχουν ιδιαίτερα σοβαρό χαρακτήρα. Συνοδεύονται από σημαντική έκπτωση στον κοινωνικό και επαγγελματικό τομέα της ζωής του ατόμου ή στη σχολική επίδοση, και μερικές φορές σχετίζονται με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.
Ειπε η Καντυνιδη.
Η μανιοκατάθλιψη επηρεάζει τόσο τη συναισθηματική διάθεση όσο και τη λογική σκέψη. Κινητοποιεί ανεπιθύμητες ή ακραίες συμπεριφορές και συχνά περιορίζει την ίδια τη θέληση του ατόμου να ζήσει. Αν και θεωρείται ότι έχει κυρίως νευροβιολογική βάση, το άτομο βιώνει την ψυχολογική διάσταση του προβλήματος. Ακόμη και στις περιπτώσεις που το άτομο παρουσιάζει ευφορία, αυτή δεν είναι ευχάριστη και το άτομο πραγματικά υποφέρει.
Συμπλήρωσε η Χαριναριδη..
«Έχω την τύχη να έχω επιβιώσει από την αρρώστια μου, έχω την τύχη να έχω δεχθεί την καλύτερη δυνατή θεραπευτική φροντίδα, έχω την τύχη να έχω αυτούς τους φίλους, τους συναδέλφους και την οικογένεια που έχω.».
Ακουσα τον Φαντασματιδη να τους λέει..
Τα συμπτώματα της ταιριαζουν απολυτα ειπε η Καντυνιδη:
Αυξημένη δραστηριότητα και ανησυχία
Υπερβολικά ευφορική διάθεση
Ακραία ευερεθιστότητα
Γρήγορη σκέψη, γρήγορος λόγος και εναλλαγές ιδεών
Διάσπαση της προσοχής και αδυναμία συγκέντρωσης
Μειωμένη ανάγκη για ύπνο
Διογκωμένη αυτοεκτίμηση
Χαμηλή κριτική ικανότητα
Άκριτη αύξηση των δαπανών για αγορές κ.λ.π
Ασυνήθιστη συμπεριφορά
Αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα
Κατάχρηση ουσιών (πχ. κοκαΐνη, αλκοόλ, ηρεμιστικά)
Παρορμητική ή επιθετική συμπεριφορά
Ναι την εχω προσεξει και εγω.. λεει η Χαλιναριδη
Καταθλιπτική διάθεση, άγχος, αίσθηση κενού
Απελπισία ή απαισιοδοξία
Αισθήματα ενοχής, αναξιότητας, απελπισίας
Απώλεια ενδιαφέροντος ή ικανοποίησης από τη συμμετοχή σε δραστηριότητες που θεωρούνταν προηγουμένως ευχάριστες
Απώλεια ενέργειας, κόπωση, αίσθηση 'επιβράδυνσης'
Δυσκολία στη συγκέντρωση και τη μνήμη, μειωμένη αποφασιστικότητα
Ανησυχία ή ευερεθιστότητα
Διαταραχές του ύπνου
Διαταραχές της όρεξης
Χρόνιος πόνος ή άλλα επίμονα σωματικά συμπτώματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν παθολογικά
Σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας ή απόπειρες αυτοκτονίας
Εμεινα να τους κοιτάζω...
Για μένα λενε; .......
Μπααααααα!!!
Λές........ ;
Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2007

|
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2007
Μάτια μου..

|
Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2007
Αν μπορούσα..

Ά ν μπορούσα να βλέπω ξοπίσω μου
θα διέκρινα τα σουβλερά δόντια
που παραμονεύουν να με ματώσουν
καθώς ξεπροβάλλουν από σφιχτά, ψεύτικα χαμόγελα
Άν μπορούσα να βλέπω ξοπίσω μου
θα ήμουν μάρτυρας της μεταμόρφωσης
των «αγγελικών» μορφών
σε αρπακτικά όρνεα πάντα έτοιμα να επιτεθούν
την στιγμή που γυρίζω την πλάτη,
τραβώντας τον δρόμο μου.
Ά ν μπορούσα να βλέπω ξοπίσω μου
θα' ξερα ότι τα μάτια που κλαίνε
-δήθεν για εμένα
δεν αναβλύζουν δάκρυα, αλλά δηλητήριο
έτοιμο να μου προσφέρουν απλόχερα,
κι εγώ νομίζωντας ότι τα απαλύνω
δέχομαι ανυποψίαστη το θανατηφόρο κέρασμα
μαγεμένη από την γλυκιά του γεύση
μα τόσο ψεύτικη,
όσο και τα μάτια που μου το πρόσφεραν..
Ά ν μπορούσα να βλέπω ξοπίσω μου
θα καταλάβαινα πόσο μόνη είμαι..
γιατί δεν υπάρχει τίποτα αληθινό
φίλος ή σύντροφος για να σταθεί δίπλα μου..
Κούφια τα σώματα και οι ψυχές κενές.
και η ζωή μου...
μια μοναχική πορεία
με κοινό τέλος για όλους.
(και αυτό το τέλος είναι μόνο
που με συνδέει με τους ανθρώπους).
|
Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2007
Η αλήθεια...
Η αλήθεια...
Ολοι πολλές φορές εχουμε βρεθεί σε μια φάση της ζωής μας
που την αναζητούμε απεγνωσμένα την αλήθεια, λες και θα
βρούμε την λήτρωση και την ηρεμία..
Η αλήθεια είναι οτι πολλές φορές η Αλήθεια ειναι τόσο άσχημη
τόσο σιχαμένη και αποκρουστική, βρωμερή και αηδιαστικη, πονάει
και σε κάνει να υποφέρεις.....
που ίσως να παρακαλούσαμε
να μην την είχαμε γνωρίσει ποτέ..
Η αναζήτηση ης αλήθειας
ίσως κάποιες φορές μας κάνει να προτιμούμε να
πιστέουμε στο Ψέμα..
Αλήθεια η Ψέμα λοιπόν;
Τι κάνεις ........ ;;
έλα που με τρώει να την μάθω...
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2007
Με ακους;

μια κοπέλα..
Αμυαλη την λέγαν μερικοι..
Επιπόλαια την ονομάζαν άλλοι..
Ονειροπόλα θα την έλεγα εγω...
Ηταν πάντα με το χαμόγελο κολλημένο στα χείλη
ίσως για να κρύψει την θλίψη και την μοναξιά της
απο τους άλλους..
Κι ας την πλήγωναν πάντα μετά συγχωρούσε..
Κι ας την πατούσαν εκείνη συνέχιζε..
Ισως κατι η κάποιος εκει πάνω την προστάτευε
και της έδινε την δύναμη να αντιμετωπίζει οτι ερχόταν..
Φοβόταν να αφήσει την καρδια της να αισθανθεί..
Και αν το έκανε, προσπαθουσε να μην το δείξει..
Δέν ήταν λίγες οι φορές που την ανακαλύπταν,
και άλλοτε ήταν σε καλό της αλλα και σε κακό της.
Πίστευε οτι είχε νοιώσει την αγάπη,
και οτι μπορουσε να πεί οτι είχε δώσει..
Δέν ξέρω τι έγινε αυτη η κοπέλα...
Εδω και λίγο καιρό χάθηκε!
Εμφανίστηκες στην ζωη μου και την ταρακούνησες!!
Ξέχασα τα πρέπει και τα θέλω των αλλων,
που πάντα με επιρέαζαν..
Οτι και να είσαι δέν με νοιάζει!!
Και αν το χάραμα χαθείς θα μπορώ να πώ οτι εζησα
κατι δυνατό που με κυριευσε,
χωρίς αναστολες,
χωρις πρεπει και θέλω,
χωρίς ντροπές,
χωρίς ηθικούς φραγμους..
Με τρομάζει το παραδέχομαι, μα με προκαλεί
να το ζήσω, με τόση δύναμη, χωρίς λογική..
Νοιώθω τόσο ζωντανή!
Μιλάμε με τις ώρες!
Οταν νοιώσω οτι ξεχάστηκες,
να σου μπροστα μου και μου χαμογελας,
μου πιάνεις το χέρι και με γυρνάς σβούρες!!
Είμαι εδώ!!Δέν σε ξέχασα!!
Νοιώθω σαν μαθητούδι..
Το σκίρτιμα τούτο πολυ το γουστάρω...
Η κάθε στιγμή νοιώθω οτι ειναι.. μοναδική..
Εχεις την ίδια καρδιά με μένα..
Το ελπίζω..
Ελπίζω να καταφέρω να δώσω
όλη αυτήν την αγάπη που εχω μέσα μου τόσα χρόνια..
Σε σένα...
Με την εμπειρία των χρόνων, μπορώ να πω οτι
μπορώ να σε αγαπήσω..
Χωρίς επιπολαιότητες, νάζια, και ψευτικα καμώματα...
Σαν χέιμαρος η λαχτάρα μου καθημερινά να σε δώ έστω
5 λεπτά..
''βγες στο μπαλκονακι σου να σε δώ δυο λεπτά πριν πάω να κοιμηθώ..''
θυμάσαι;
ενα απλο, ''θέλω να σε φιλήσω..'' μας βγάζει στους δρόμους και τους δυό
ανα πάσα στιγμη..
''Αρκεί να σε γευτω..ερχομαι..''
Σε καλό μας να βγεί..
|
Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2007
Κατεβάστε με!!!
Καθαρός αερας, γαμώ!!!
Ελπίζω να μην πέσω σύντομα
και να πέσω και στα μαλακά οταν γίνει!!
Χέχέ!!
Χτές αλήτεψα πάλι!!
Στους ήχους των 80's
με παρέα τρελή και ποιος με μάζευε πάλι!!
Τον αμάζευτο εχω τελευταια!!
Αν και κάποιος φίλος μου μου φωνάζει που ανεβάζω φωτογραφίες
θα σας δειξω ενα δείγμα!!
Το πολυ πολυ να με δω καμια μερα με κανένα ''πουλι'' στο χέρι
η στο σωμα καπιου μονδέλαρου!!
Δέν βαριέσαι!!!

Πετάω και το φωνάζω!!

|
Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2007
Χαρά!!
Οσο περισσότερο και βαθύτερα εχεις νοιώσει την θλίψη
|







